Przemoc w rodzinie - część pierwsza

Przemoc w rodzinie - część pierwsza

O tym czy jest przemoc, co zrobić kiedy doświadczamy przemocy można pisać  i mówić wiele … ale mało mówi się na temat tego jak będę się czuł/czuła starając się rozstać z osobą w związku, gdzie przemoc występuje.
Skala problemu nabiera jeszcze większych rozmiarów jeśli jesteśmy oddaleni od naszego domu i bliskich nam osób. Tym artykułem Merseyside.pl oraz Agnieszka Poloczek z www.counsellingap.co.uk rozpoczynamy serię traktującą o przemocy w rodzinie.

Zrozumienie swoich uczuć

Czym jest przemoc ? Pozwolę sobie nie pisać definicjami ale najprościej – bycie traktowanym źle, bycie obrażanym, poniżanym, izolowanym od innych – czy to rodziny czy przyjaciół, „uzależnionym” finansowo i emocjonalnie od osoby która nas źle traktuje, zmuszanie do seksu, zmuszanie do oglądania pornografii.

Zgłoszenie się na policję czy do Women’s Aid to pierwszy krok ale co dalej? Napiszę o uczuciach jakie towarzyszą procesowi rozstania z relacji gdzie przemoc była.

Zrozumienie swoich uczuć kiedy staramy się uwolnić z relacji przemocowej jest  trudnym zadaniem, wyzwaniem dla samej „osoby zranionej” jak również najbliższych, przyjaciół czy osób postronnych. Uczuć, emocji jakich doświadczamy jest bardzo wiele, zdecydowanie różnią się w zależności na przykład od tego jak długo przebywaliśmy w relacji przemocowej.

Wiele terapeutów uważa, że terapia osób przebywających w relacji przemocowej jest wyjątkowo trudna. Ze względu na ilość, głębokość „ran”, które zostały zadane - terapeuta i osoby szukające pomocy mają znacznie trudniejsze zadanie niż w przypadku terapii osób, które nie doświadczyły tak głębokich traum.

To co jest najważniejsze to zrozumienie i zaakcetowanie uczuć, że czas „zdrowienia” nie ma ograniczeń czasowych. Co to znaczy? Że nie ma znaczenia czy doświadczamy przemocy psychologicznej, seksualnej, fizycznej, ekonomicznej  - nasze uczucia zostały zniszczone a gojenie się ran wymaga czasu.

W pierwszej kolejności jest bardzo ważne aby znaleźć miejsce, osoby którym będziemy mogli ufać, którzy będą nas rozumieć. Każda forma przemocy jest nieakceptowalna.

Niektóre przykłady uczuć, sytuacji  których doświadczają osoby gdy wychodzą ze związku w którym była przemoc to:  izolacja, poczucie bycia wyizolowanym
- partner/partnerka zabiera Ci pieniądze i klucze żebyś nie mogła/nie mógł wyjść spotkać się z innymi. Obawa o to, co on zrobi/czy co ona zrobi jeśli będziesz chciał/ chciała porozmawiać z innymi, obawa o to, że zostaną zabrane Ci dzieci, zmuszanie do oglądania pornografii, poczucie bycia poniżanym, życie w poczuciu zagrożenia, poczucie bycia bezsilną/ bezsilnym, narzucanie zdania – poczucie, że nie ma się własnego zdania.

Zdarza się tak, że partner który  dokonuje przemocy  czasowo zmienia się – zaczyna na pewien czas okazywać  uczucia czy dobrze traktować. Jest to bardzo trudny czas w relacji z uwagi na to, że daje czasowe poczucie, że partner zmieni się i nasz związek będzie normalnym.

Osoby, które przetrwały w relacji przemocowej zazwyczaj są bardzo silne  - samo przetrwanie oraz uwolnienie się z relacji wymaga wielkiej odwagi i siły. Im dłużej przebywamy w relacji z osobą używającej przemocy tym bardziej czujemy się słabi jak również wierzymy w to, że jesteśmy słabi.

To jedno z wielu frustrujących, niezrozumiałych uczuć – z jednaj strony siła a z drugiej niemoc.

Zmiana myślenia o sobie samej / sobie samym, nawet jeśli w to nie wierzymy – jest możliwa, zajmuje sporo czasu, odwagi, wsparcia, zrozumienia dlaczego czujemy właśnie to co czujemy.

Jeśli mamy doświadczenia z przemocą z dzieciństwa jak również ze związku w życiu dorosłym jest nam zdecydowanie trudniej rozstać się ponieważ nasze wzorce są zaburzone.

Bardzo często można zaoberwować prawidłowość polegającą na tym, że im cięższych traum doznała w przeszłości  dana osoba  i w końcu dotarła do terapeuty, tym bardziej jest umotywowana do zmiany i tym więcej ma mocnych stron, na które można liczyć w procesie terapeutycznym.

Jak czujemy się w trakcie rozstania i po rozstaniu

Proces rozstania jest  trudnym czasem. W przypadku relacji gdzie doświadczamy przemocy, proces rozstania jest zdecydowanie trudniejszy z uwagi na „morderstwo duszy”.  Terapia wymaga najdalej posuniętego empatycznego taktu i cierpliwości  w prowadzeniu danej osoby do tego, aby stała się ona na nowo zdolna do tolerowania potrzeby miłości i opieki.

Uczucia jakie mogą pojawić się w trakcie samego procesu rozstania to poczucie winy, wstydu, uczucie wyparcia, brak wiary w siebie – poczucie braku siły, smutek, samo obwinianie się,  niechęć do mówienia o przemocy, złość, agresja, szok. Pojawiają się pytania: dlaczego nie widziałam tego, że przebywam w związku z osobą używającą przemocy? Zaprzeczenie tego co miało miejsce, poczucie odrętwienia, pustki i straty.

Z czasem pojawia się ten moment kiedy nareszcie jesteśmy gotowe i zaczynamy mówić o tym czego doświadczałyśmy w relacji gdzie była przemoc, uczymy się wierzyć i ufać w swoje uczucia.

autor: Agnieszka Poloczek
redagował: Rafał Jachimczyk
  • dodany przez: admin
    Komentarze: 0
    paź.
    20
    2011
    O tym czy jest przemoc, co zrobić kiedy doświadczamy przemocy można pisać  i mówić wiele … ale mało mówi się na temat tego jak będę się czuł/czuła starając się rozstać z osobą w związku, gdzie przemoc występuje. Skala problemu nabiera jeszcze większych rozmiarów jeśli jesteśmy oddaleni od naszego domu i bliskich nam osób. Tym artykułem Merseyside.pl oraz Agnieszka Poloczek z www.counsellingap.co.uk rozpoczynamy serię traktującą o przemocy w rodzinie.
  • dodany przez: admin
    Komentarze: 0
    paź.
    11
    2011
    Brud, smród i... No właśnie, ubóstwo nie jest w dzisiejszych czasach koniecznym dopełnieniem tej triady. Zamożna Wielka Brytania wcale nie grzeszy czystością. 
  • dodany przez: admin
    Komentarze: 0
    sie.
    15
    2011
    Pobyt za granicą w większości wypadków wiąże się z koniecznością częstych przeprowadzek z miejsca w miejsce, a co za tym idzie, ciężko człowiekowi gdziekolwiek poczuć się jak w domu. Wielu landlordów nie życzy sobie, aby najemcy dokonywali większych zmian w wystroju wnętrz, najemcy też nie kwapią się do inwestowania w nie swoje. Skutek jest taki, że często całymi latami mieszkamy w cudzych domach, nigdzie nie czując się jak u siebie. Tak jednak być nie musi.
  • dodany przez: admin
    Komentarze: 0
    sie.
    12
    2011
    Polska i Wielka Brytania są jednymi z najgorszych krajów, jeśli chodzi o wychowanie dzieci, wynika z badań naukowców z York University. Polska znajduje się na 20. miejscu, Wielka Brytania jeszcze dalej, bo na 24. Potem jest już tylko Malta, Rumunia, Bułgaria, Litwa i Łotwa. 
  • dodany przez: admin
    Komentarze: 0
    sie.
    11
    2011
    Dziecko uczące się jednocześnie dwóch języków podczas codziennych rozmów miesza je i popełnia błędy. To naturalne zjawisko może powodować stres. Dlatego warto zadbać o rozwój jego słownictwa i wiedzieć, kiedy i w jakim języku z dzieckiem rozmawiać. Dwujęzyczność bardzo rzadko jest całkowicie zrównoważona. Niewiele jest osób, które w absolutnie takim samym zakresie władają jednym i drugim językiem. Zazwyczaj jedną dziedzinę życia dominuje język pierwszy, a inną drugi. Aby utrzymać dwujęzyczność twojego dziecka, należy dbać o jej jak najbliższe zrównoważenie.